خداوندا !

مگر نه‌اینکه من نیز چون تو تنهایم

 پس مرا  دریاب

و به سوی خویش بازگردان ،

دستان مهربانت را بگشا 

که سخت نیازمند آرامش آغوشت هستم

با خون غم نوشتم غربت مکان ما نیست

از یاد بردن دوست هرگز در مرام ما نیست

 نمیتونم وبلاگم اپ کنم برام دعا کنید قبول شم

 در روز ۲۹ بهمن جوشیدن گرفت واین جوشش را*اسفندار*نامیدند٬

روز عشق ایرانیان پیشاپیش مبارکتقدیم به  همه عاشقای دنیا

...........................................................................................

عاشق و مجنونت شدم ،

نخونده مهمونت شدم ،

 کلي پريشونت شدم ،

شمع تو شمدونت شدم ،

 خاک تو گلدونت شدم ،

 خادم دربونت شدم ،

 شعراي ارزونت شدم ،

 عمري غزل خونت شدم ،

 اما يه جوري مجنونت شدم .

..................................................................

می گریم در اشک هایم تو را می بینم ،

 اشک هایم را پاک می کنم کسی تو را نبیند .

............................................................................

خواستم عشق رو تو دستام بگيرم ، ولي جا نشد .

 پس گذاشتمش تو جيبم ، ولي جا نشد .

در كيفمو باز كردم ، ولي جا نشد .

 تصميم گرفتم ببرمش توي اتاق ، ولي جا نشد .

 بنابراين يه خونه براش گرفتم ، ولي جا نشد .

با خودم گفتم: يه باغ ! آره ! ولي جا نشد .

پس گذاشتمش توي قلبم ، حالا ديگه جاش خوبه خوبه

...... تازه مي فهمم اين كه مي گن دل آدم مي تونه 

................... از دنيا هم بزرگتر باشه يعني چي .